Bambus może wszystko

Dziś co nieco o wszechstronnej roślinie, która dzięki swoim właściwościom ma szansę być eko przebojem.



Oto bambus napotkany w parku w Tokio. Jest to oczywiście tylko jeden z około tysiąca gatunków tej niezwykłej trawy.

Najpierw kilka podstawowych informacji. Bambus, chociaż może osiągnąć wysokość nawet 20m (zależnie od gatunku oczywiście) jest trawą, a nie drzewem i tu pojawia się pierwsza zaleta. Nie wymaga on ponownego sadzenia po ścięciu. Nowa roślina wyrasta z pędów starej. Ponadto, niektóre bambusy mogą osiągać dzienny przyrost w postaci nawet 120 cm. A wiadomo ile trzeba czekać, aby urosło zwykłe drzewo.

Bambus nie potrzebuje pestycydów i nawozów ani specjalnie dużo wody. Co więcej, wydziela o 35% więcej tlenu niż drzewa o zbliżonych rozmiarach i wchłania więcej CO2. Jeden zbiór daje 20 razy więcej materiału, co sprawia, że ceny są niższe.

Produkcja bambusa jest ratunkiem dla wielu społeczeństw krajów rozwijających się. Z jednej strony uprawa przynosi dochód, z drugiej może stanowić o przetrwaniu czysto fizycznym. Dzięki rozbudowanemu systemowi korzeniowemu bambus pomaga kontrolować erozję. W wielu krajach wykorzystywany jest jako bariera chroniąca uprawy i domostwa przed zmyciem.

Niestety produkcja bambusa, jeśli nie myśli się o środowisku, ale jedynie o zysku, może być problematyczna. Na pewno nie jest tak szkodliwa jak produkcja tradycyjnej bawełny (naładowanej pestycydami) czy nylonu i poliestru, jednak wciąż konieczne jest stosowanie chemikaliów. Niektórzy producenci stosują obieg zamknięty wykorzystując chemikalia wielokrotnie, a nie jednorazowo. Aby mieć pewność, że bambusowy produkt został wyprodukowany z myślą o przyrodzie, warto szukać oznaczeń “organic”. Należy pamiętać też o tym, że 25 konkretnych gatunków stanowi 99% diety pandy wielkiej. Zagrożeniem dla tego gatunku może być wykorzystywanie dzikiego bambusa i niszczenie siedlisk pod uprawy.

A teraz do rzeczy. Co można zrobić z bambusa? Chyba wszystko.

Po pierwsze podłogi. Bambus jest jednym z najwytrzymalszych materiałów odpornych na wodę.

Po drugie tkaniny. Bambusowy materiał jest bardziej miękki od bawełny i bliższy jedwabiowi czy kaszmirowi. Świetnie odprowadza wodę ze skóry i szybko wysycha. Ja posiadam skarpetki i mogę powiedzieć, że to najbardziej milusie w dotyku skarpetki na świecie.



Akcesoria kuchenne. Są ładne, lekkie, wytrzymałe, myją się w zmywarce. Jestem fanką.



Na targach ogrodniczych widziałam też bambusy do sadzenia. Można z nich zrobić piękny żywopłot albo zasłonę balkonową, żeby nam nie zaglądali podglądacze. Proponowane gatunki wytrzymują podobno temperatury do -20 stopni.


Jeśli znacie inne produkty z bambusa proszę o informacje w komentarzu.



Souvenirs from my travels


One of many pleasures connected to traveling, right after culinary adventures, is purchasing cosmetics unavailable in Poland. I like to please myself with a small and original beauty which will remind me of holidays.

Usually these are lip balms. They’re rather cheap and bring a lot of joy.


In the photo you can see two purchases form Ireland – American lip and body balm Badger with a lovely tangerine scent and an Australian strawberry lip butter MooGoo. In the middle a delicate butter by Yes To Carrots right from Hamburg.

I’ll start from the end. Yes to Inc. is a company comig from Israel (for some reason they hide this information, however, the first products I used were labelled “made in Israel”), which quickly moved to USA. Today there are at least four series: Yest to Carrots, Tomatoes, Cucumbers, Blueberries etc. My top product is a carrot butter, extremely rich with a beautiful sweet smell. However, the lip butter is totally ordinary. I won’t buy it again, but I’ll come back to the butter for sure. As far as I know, the cosmetics are available in Europe in Sephora shops, but they are two times more expensive than in pharmacies around the UK or Ireland (10-12 euros). The prices in the USA are also reasonable.

Tangerine Badger is my first encounter with this company, which offers all kinds of cosmetics, however, on the European continent most popular are cute metal boxes filled with various balms with multiple functions. There are options for the whole body, for sore joints, insect repellents etc. Lip balms are also available in traditional stick form, and all of this is purely magnetic because of a cute badger advertising the company with its face. My tangerine breeze works great in winter and dry interiors.


MooGoo comes from Australia and many of their cosmetics are based on milk. Therefore, these are not vegan products.


The lipstick is edible as all ingredients can be consumed. The taste is subtle (it’s actually difficult to feel the strawberry,) the scent trully realistic and the color hardly noticeable. The ingredients include sweet almond oil, jojoba, shea butter, vitamin e. The color comes from a beetroot extract. I highly recommend this product.

To the collection I’m adding a colored lip crayon by Alverde


Alverde is a certified company belonging to a German cosmetic shops chain DM. I wrote about hair care produced by them.

The lip color has a nice pink shade, but it’s quite hard and dry. For this reason, I use a lip balm before or after application. Unfortunately, it causes the color to fade faster. However, being aware of how much lipstick is consumed by an average woman definitely encourages the use of healthy lip colors, no matter how long lasting.

Alverde is the best as far as body care. Balms, lotions, milk, oils are true miracles with fantastic ingredients, pleasant textures, pretty scents and brilliant properties. Moreover, the’re cheap. That’s why whenever I’m in Berlin or Hamburg I get a big supply. Facial care is also interesting. My last discovery is a face scrub good for everyday use. It has small, rough but not sharp grains which I like most.


One more MooGoo to finish. This time a soap. The brand new version includes buttermilk. I’m also finishing the oatmeal and honey one. The bars are very nice in use, don’t dry too much, but it’s still soap and with my dry skin I need some lotion afterwards.


If you travel, I encourage experimenting. You can often find interesting organic and certified products, which can enrich your care.

Here’s a list of links for the companies’ websites:

Have fun with cosmetic adventures and give me a hint if you discovered something extraordinary!

The must serum


Here is an orchid accidentally encountered in a park in Singapore. A real epiphyte. A plant which uses the other one as a support but it doesn’t really hurt it. The serum I’m going to describe includes an orchid extrat. However, from a differnet one. From vanilla. Here it is. 


Not very pretty and it has never bloomed. 

This girly post is about a cosmetic which I like very much and buy often. 

Alterra Serum with Orchid from a natural Rossmann collection.


According to the producer the serum is dedicated to mature and demanding skin but for me it’s for every kind. Moisturising agents are argan oil and plant glycerine.  Gingko biloba, Q10 and hyaluronic acid protect skin from free radicals and in result, from aging. The orchid (Vanilla Planifolia), horsetail and green tee extracts smooth. And this is the effect that captivated me. Smoothness of skin is amazing. The remaining results are a long-term issue so it’s believe it or not case.  

The ingredients:


Alterra series is of course certified. It has a German BDIH certificate for products complying  with extreme ecological norms.


Moreover, it has a Vegan certificate confirming that a cosmetic is apprioprate for people on a vegan diet. Maybe you don’t eat cosmetics, but veganism is a lifestyle and it concerns all aspects of life. 


The serum has two minor disadvantages. It is a bit sticky during application, but after it is not. It can also make your skin feel tight like in a lifting effect. But it shall not be forgotten that we apply serum under face cream. In that case it’s absolutely fantastic. The problems, as you can see, are tiny, but it’s better to warn you. If you use a japanese method of patting or pressing cosmetics into the skin instead of rubbing them (which damages the skin, irritates and boosts aging) the tightening effect can be easily eliminated. 

Serum costs around 4 euro. The price quality ratio is great 🙂

That’s all. A simple cosmetic with great results. 

See you! 


Obviously it’s about the money. Following the eco fashion, many companies thinking (often right) that consumers are idiots, try to convince us that their products are made with taking environmental protection into consideration. However, the only goal is to make money. Over the dead bodies. Business is business. 


Packaging is not everything. Eco and bio labels do not guarantee anything. 

Greenwashing is an old idea. However, the first real note on this topic appeared in 1986. Of course in many countries such as, of course, Poland the awarness concerning this issue is tiny. – a bit of history 

How does greenwashing work? Examples are the best. 


Here we have an example of information many of you have found in a hotel room. If you leave a towel on a hanger, it means you’re going to use it again. If on the floor/basin, it will be changed. Such activities generally lead only to financial savings for the hotel, but have little to do with ecology. Hotel is not an ecological place because of usage of enourmous amounts of water and dangerous detergents. These problems should be dealt with. The notice can only help us get rid of guilty conscience. 

Another example is a change of McDonald’s logo from red and yellow to green and yellow. I’ll leave it without any comment. 

There has also appeared an interesting slogan for AirbusA380  “A better environment inside and out”. I don’t really get it. Ecofriendly plane? Makes me laugh. Tons of gas, billions of plastic forks, cups etc.  

Here I present 7 sins of greenwashing:

– the Hidden Trade-off – claiming that a product is ecological on the basis of a set of minimal characteristics, leaving out trully important issues 

– No proof – there is no base for the information about ecofriendliness 

– Vagueness – all claims are formed in order to mislead 

– Irrelevance – claim, even though it might be true, has nothing to do with the product 

– Lesser of two evils – claim might be true for one product in a given category, but does not refer to the whole category 

– Fibbing – least common, as too obvious 

 Gibberish  – use of jargon that is difficult to understand 

Think about the sins and see for yourselves how much greenwashing surrounds us. 

Best wishes

Suweniry z wycieczek


Przyjemnością numer dwa, zaraz po kulinarnych eksperymentach w lokalnych restauracjach podczas zagranicznych podróży, jest zaopatrywanie się w niedostępne w Polsce kosmetyki. Lubię sobie strzelić jakiś oryginalny drobiazg i używając go wspominać cudowne dni urlopowe.

Najczęściej są to mazidełka do ust. Nie jest to wielki wydatek, a sprawia dużo radości.


Na zdjęciu widać dwa ostatnie nabytki przywiezione z Irlandii – amerykański balsam do ust i ciała Badger o przecudownym zapachu mandarynki oraz australijską pomadkę truskawkową MooGoo. W środku natomiast delikatny sztyft Yes To Carrots zakupiony w Hamburgu.

Zacznę od końca. Yes to Inc. to firma pochodząca z Izraela, która szybko przeniosła się do USA (co z jakiegoś powodu skrzętnie ukrywają; ja jednak znam te kosmetyki jeszcze z czasów kiedy były produkowane w Izraelu, co odnotowywano na etykiecie). Dziś w jej skład wchodzą serie Yest to Carrots, Tomatoes, Cucumbers, Blueberries etc. Dla mnie hitem wsmarowanym w ciało w ilości kilku opakowań jest marchewkowe, niezwykle bogate masło do ciała o ślicznym słodkawym zapachu. Pomadka jest jednak zwykła do bólu. Nie skuszę się na nią ponownie, ale do masła wrócę na pewno. Owszem, kosmetyki są dostępne w Sephorze, ale dokładnie dwa razy drożej niż na wyspach. Słoik masła w Sephorze kosztuje ponad 80 zł zamiast 10-12 euro.

Mandarynkowy Badger to moja pierwsza przygoda z tą firmą, która ma w swojej ofercie pełną gamę kosmetyków, jednak na naszym kontynencie najczęściej kupić można urocze metalowe pudełeczka wypełnione różnorodnymi maziami o wielu funkcjach. Mamy opcje do wcierania w całe ciało, na obolałe stawy, przeciw owadom itp. Specyfiki do ust dostępne są też w sztyftach, a wszystko to przyciąga uwagę dzięki słodkiemu borsukowi użyczającemu firmie swojego pyszczka. Moja mandarynkowa bryza sprawdza się doskonale na zimnie i w suchych pomieszczeniach.


MooGoo pochodzi z Australii i wiele swoich kosmetyków opiera na mleku. Nie są to więc produkty wegańskie.


Pomadka jest jadalna, co oznacza, że wszystkie zawarte w niej składniki można spokojnie zjeść. Smak jest bardzo subtelny, (w sumie trudno tę truskawkę poczuć), zapach wybitnie realistyczny, a kolor prawie niewidoczny. Jednak właściwości pielęgnacyjne na piątkę. Mamy tu olejek ze słodkich migdałów, jojobę, masło shea, witaminę e, a koloru nadaje ekstrakt z buraka. Polecam.

Do kolekcji zdrowych pomadek dołożę jeszcze kolorową kredkę Alverde.


Alverde to certyfikowana firma należąca do niemieckiej sieci drogerii DM. Omawiałam już produkowane przez nich kosmetyki do włosów.

Pomadka ma ładny różowy kolor, jednak jest dość twarda i sucha. Dlatego przed i/lub po nałożeniu stosuję balsam do ust. Niestety skraca to trwałość kredki. Jednak świadomość ile kobieta w swoim życiu zjada szminek i podobnych produktów stanowczo zachęca do stosowania zdrowych pomadek.

Alverde jest dla mnie potęgą jeśli chodzi o kosmetyki do pielęgnacji ciała. Balsamy, mleczka, masła i olejki tej firmy to prawdziwe cuda o świetnych składach, przyjemnych konsystencjach, ładnych zapachach i doskonałych właściwościach. Do tego są tanie. Dlatego zawsze podczas pobytu w Berlinie czy Hamburgu robię zapasy. Pielęgnacja twarzy też jest ciekawa. Moim ostatnim odkryciem jest fajny peeling do twarzy nadający się do częstego stosowania. Ma małe szorstkie, ale nie ostre drobinki, takie jakie lubię najbardziej.


Na koniec jeszcze jedno MooGoo. Tym razem mydełko. Świeżo zakupiona wersja jest z maślanką. Mam jeszcze na wykończeniu mydło z płatkami owsianymi i miodem. Są bardzo przyjemne w użyciu, nie wysuszają jakoś specjalnie, ale jednak przy tak suchej skórze jak moja,  bez smarowidła po kąpieli się nie da.


Jeśli podróżujecie zachęcam do eksperymentowania. Często można znaleźć ciekawe organiczne i certyfikowane produkty, które będą dla nas urozmaiceniem i odskocznią od codzienności.

Załączam linki do stron firm:

Jeśli macie swoje odkrycia z zagranicy, hity, które zamawiacie lub prosicie przyjaciół o przywiezienie, napiszcie!

Certyfikaty kosmetyczne i nie tylko.

Świadomy konsument, wie co kupować zgodnie z wybraną filozofią. Jeśli naszą filozofią ma być przestawienie się na kosmetyki naturalne aby pomóc i sobie i środowisku, musimy wiedzieć czym takie produkty się charakteryzują i jak je znaleźć.

Czytanie składów jest bardzo trudne. Przeciętny zakupowicz czyta więc opis stworzony przez producenta. Jeśli mamy jakiekolwiek pojęcie na temat chwytów marketingowych i specjalistycznego żargonu, wiemy, że nie należy wierzyć w te obiecanki cacanki, a szczególnie w takie, których nie rozumiemy. Z pomocą idą nam instytucje certyfikujące. Ponieważ np. UE nie reguluje rynku kosmetyków naturalnych ludzie w różnych krajach stworzyli organizacje, których zadaniem jest informowanie, tworzenie wyśrubowanych standardów i przyznawanie certyfikatów dla firm, gospodarstw rolnych itp. chcących dbać o środowisko i oferować klientom produkty bezpieczne, zdrowe, ekologiczne i etyczne.

Dziś przedstawię wam kilka certyfikatów najlepiej znanych i na których można polegać.

Każda instytucja samodzielnie decyduje o stopniu destrukcyjności oraz o wytycznych, ale większość cech jest wspólna.

Produkt oznaczony certyfikatem musi spełniać następujące wymogi:

– przy produkcji wykorzystywane są zasoby odnawialne,

– produkcja jest przyjazna środowisku,

– produkt nie może zawierać: GMO, parabenów (działanie alergizujące), fenoksyetanolu (konserwant wywołujący świąd, stany zapalne), nanocząsteczek (są maleńkie, mogą przedostawać się przez skórę i do dróg oddechowych czego skutki są potencjalnie groźne), silikonu, PEG-ów (rakotwórcze substancje myjące), syntetycznych zapachów, składników pochodzenia zwierzęcego (poza naturalnie wytwarzanymi przez zwierzęta np. mleko i miód), syntetycznych barwników, parafiny i pochodnych ropy naftowej (popularne parrafinum liquidum czy oleje mineralne) oraz składników pochodzących z martwych zwierząt,

– opakowanie musi być biodegradowalne i nadające się do recyklingu,

– wg. Ecocert kosmetyk, aby mógł się nazywać organicznym (bio) musi mieć 95% składników pochodzenia roślinnego, a naturalnym (eco) – 50%


– testowanie na zwierzętach jest zabronione.




Jest to niemiecka organizacja non-profit zrzeszająca przedsiębiorców i handlowców z branż farmaceutycznych, kosmetycznych czy żywnościowych.



Ecocert, instytucja przyznająca najbardziej znany certyfikat, powstała w 1991 roku we Francji za sprawą agronomów, którym zależało na rolnictwie przyjaznemu środowisku. Ecocert przyznaje certyfikaty firmom wytwarzającym organiczne składniki kosmetyków, a także żywność.



Międzynarodowa organizacja, którą można umieścić na drugim miejscu po Ecocert. Certyfikat ten jest coraz popularniejszy, gdyż jak twierdzą niektórzy, jego wytyczne są bardziej restrykcyjne niż Ecocert. Na logo mogą znajdować się gwiazdki – od jednej do trzech. Trzy to oczywiście najlepsza opcja, gdyż taki produkt można nazwać organicznym. Jedna gwiazdka to kosmetyk naturalny.

Swoją instytucję mają też Włosi. Jest to ICEA – Instituto Certificazione Ettica e Ambientale


Jeszcze jedną instytucją z Francji jest COSMEBIO powstała w 2002 roku i zrzeszająca 400 producentów i 500 marek z całego świata.


Na opakowaniach możemy jednak znaleźć jeszcze cztery popularne i ciekawe oznaczenia.


Logo kosmetyków wegańskich występuje w różnych formach, ale idea jest taka sama. Kosmetykie wegańskie nie zawierają żadnych składników odzwierzęcych czyli także mleka czy miodu.



Brytyjska organizacja charytatywna działająca na rzecz zdrowego, humanitarnego i zrównoważonego jedzenia, rolnictwa i ziemi. Najważniejsze aspekty to:

– produkcja,

– opakowania,

– dobrostan zwierząt,

– zakaz stosowania zbędnych i szkodliwych dodatków spożywczych.

Certyfikat SA posiada ponad 4,500 farm i firm na całym świecie.


FSC – Forest Stewardship Council

Jest to oznaczenie dotyczące opakowania. Ta światowa organizacja zajmuje się zarządzaniem lasami w celu zapewnienie bioróżnorodności, produktywności i ekologii. Nie tylko zajmuje się lasami jako osobnymi organizmami, ale pomaga też lokalnym społecznościom.



Króliczek też występuje w wielu postaciach, ale oznacza jedno. Produkt nie był testowany na zwierzętach. Wiele zwykłych kosmetyków posiada to logo, ale należy pamiętać o najważniejszym. Jedynie w przypadku kosmetyków opatrzonych powyżej opisanymi certyfikatami możemy mieć pewność, że króliczek oznacza, że nie tylko kosmetyk, ale i jego poszczególne składniki nie były testowane na zwierzętach. Jeśli chodzi o konwencjonalne produkty, takiej pewności nie ma. Składniki mogły być testowane.


Mam nadzieję, że ta garść informacji przyda wam się w waszej podróży przez świat naturalny i organiczny. Jeśli chcecie zdobyć więcej informacji polecam poczytanie stron poszczególnych instytucji. Linki załączyłam.

Podsumowując, celem certyfikatów jest ułatwienie życia nam konsumentom. Nie musimy wczytywać się w składy, bo mamy pewność, że oznaczonym produktom można zaufać.

Pozdrawiam i do napisania!

Broszurka o wodzie

Broszurka o wodzie

Dzięki Marzenie (wodna dziewczyna) wpadłam na tę oto ciekawą broszurę o tym dlaczego i jak oszczędzać wodę i dbać o zasoby tejże. Główne przyczyny to:

– fakt, że obecność wody w kranach bierzemy za oczywistą oczywistość i lejemy ją bez umiaru,

– tylko 2,5% wody na świecie to woda słodka,

– tylko 1% tej wody to woda dostępna i zdatna do picia,

– 1 miliard ludzi na świecie nie ma dostępu do czystej wody,

– w Europie i w krajach rozwiniętych dochodzi do nadmiernej eksploatacji, a zasoby nie uzupełniają się tak szybko,

– turystyka prowadzi do pustynnienia, a woda słona wlewa się do słodkiej.

W Polsce jeszcze nie jest tak źle. Przeciętny Polak zużywa 102 litry wody na głowę dziennie (to i tak brzmi absurdalnie), a Irlandczyk 317 (!). Średnie zużycie europejskie to 202 litry.

Broszurka skierowana jest do młodych, ale jestem przekonana, że wiele osób powinno ją przeczytać. Pewne rzeczy mogą się wydawać oczywiste, ale zgromadzone w jednym miejscu mają szansę przemówić do rozumków. Chwilowo tylko wersja anglojęzyczna.


Dyeing first, washing next.

Today it’s time to discuss shampoos. We use them everyday, but they are full of creepy irritating monsters reaching for our delicate insides with their harmful tentacles.

That’s why first I will scare you and next, traditionally, propose a healthy and safe option.

Shampoos, as well as shower gels and other cleaning cosmetics are totally filled with cheap substances with worse and worse reputation. Fortunately. The rise of consumer awarness will make the situation even better.

A list of unwelcome guests:

SLS – Sodium Lauryl Sulfate – irritating and aggressive detergent appearing in the beginning of the ingredients list right after water. It means there is a lot of it. Its powers are causing allergies and all kinds of irritations. Moreover, it dries the skin perfectly, leading to itching, redness and even atopic dermatitis. Lets add dandruff and hair loss. Perfect set.

SLES – Sodium Laureth Sulfate – a slightly less brutal brother. But don’t be fooled. Don’t. Seriously, it is no alternative for SLS. Bye bye mister.

SLS and SLES ale often contaminated with carcinogenic dioxins (favorite poison od Ukrainian authorities).

Propylene glycol – mentioned in connection to hair colors. Its biggest achievement is helping toxic substances in penetrating the skin deeper inside the organism.  Such a  doorkeeper.

DEA, MEA, TEA – three Shakespeare sisters.  Diethanoloamine, Monoethanoloamine and Triethanoloamine. Their task is to make foam as people believe that if you can’t make an afro out of foam it means that the shampoo does not clean. That’s why this skanks appear causing allergies and having toxic and potentially carcinogenic effect.

PEG and PPG – Polyethylene and Polypropylene Glycol. These are washing substances with carcinogenic effect and destroying genetic structure of  cells. That says it all.

Ammonium Chloride – used in battery production. Causes dandruff and allergies.

Sodium Chloride – salt. Added in big amounts as a thickener. And you know. Too much salt is harmful.

Parabens – eg. methylparaben, propylparaben. It is said that these are best examined preservatives. Indeed, and that’s why we know that they are irritating, estrogenic and highly allergizing. But because they’re the cheapest, they are commonly used.

Synthetic fragrance – you’ll find Parfum in the ingredients. What does it mean? Up to 4000 chemical substances, which irritate the respiratory system and skin. And this may lead to allergies and asthma.

Silicones – seem to be harmless but they make no sense. They cover hair with a layer which in the beginning gives shine. The cumulation of layers dries hair. Illusive glossiness changes into matt. We change the shampoo and conditioner (even more silicones) and after a short improvement the bad result is back. Many silicones do not dissolve in water. Cumulated take away hair’s beauty and damage them by not letting moisturizing and conditioning substances penetrate.

Dissolving in water-dimethicone copolyol
-lauryl methicone copolyol
-hydrolyzed wheat protein hydroxypropyl polysiloxane
-each silicone with PEG in front
Not dissolvng in water, easily removed with delicate shampoos (based on e.g. coco betaine)
-beheonoxy dimethicone
-phenyl trimethicone
Not dissolving in water, hard to remove with delicate shampoos
Sulfates necessary to remove – keep away from them!
– trimethylsiloxysilicates.

It’s time for positive information. The market of natural cosmetics does not disappoint.

First of all Rossmann Alterra shampoos. I used the one with caffein and biotin for hair loss. Generally, changing for natural shampoos limits hair loss visibly after some time. This shampoo also adds vitality and shine.


I also tried the shine shampoo and the volumizing one. On the whole, the shampoos are quite similar to each other, but they all have a big advantage. They cost little, have good compositions, clean and refresh, add healthy glow, don’t tangle hair too much (use a good conditioner for such problems and don’t torture your hair). They foam delicately, no possibility of concrete foam. To sum up. These are good and delicate shampoos with a not oppressive smell, which is very characteristic for natural cosmetics. You just have to get used to it.

Image       Image

Nowadays I’m using a Sante shampoo from a Family line. It’s a shine shampoo with orange essential oil, coconut extract and aloe juice. It cleans well and hair not only shines but is fantastically soft and delicate.


Other cosmetics which I very much liked are Neobio shampoos in a new version with very good prices. There are three options in the offer: adding shine, adding volume and nourishing. I had a pleasure to use the first two. They are similar to Alterra. Somehow, I preferred the volumizing one with caffeine and birch. After using the shine shampoo hair didn’t differ as far as the glow, but they were more flat. That’s why if I decide to come back to Neobio, I’ll choose the caffeine.


The biggest hit as far as shampoos are concerned, as well as conditioners, is Eubiona.  I have recently used many samples and the next shampoo in my bathroom will be made by them. You can choose from many versions for dry, greasy, fine, colored and sensitive hair.

What’s so amazing about Eubiona shampoos? Hair is fabulously soft, fluffy (not too much) and looks great. No irritation or itching of scalp. Moreover, mirror shine and lightness. With the conditioner by the same company we can have an ideal set.

Image       Image

The truth is that natural shampoos maybe do not have knocking down smells or creamy textures (although they also exist) , but it is serioulsy worth using them for your own health and the amazing natural glow and brilliant softness. Moreover, as far as the versions I tried, they do not weight down the hair. (I did not use the nourishing versions.) Additionally, my hair stays fresh longer and is not so greasy any more.

Have a nice washing!


A po farbowaniu włosy trzeba umyć.

Dziś coś o szamponach. Używamy ich codziennie, a czają się w nich potwory żrące i drażniące mackami swymi sięgające naszych delikatnych wnętrz.

Dlatego najpierw Was postraszę, a następnie, tradycyjnie, zaproponuję zdrową i bezpieczną opcję.

Szampony oraz żele pod prysznic i inne kosmetyki myjące do cna wypchane są tanimi substancjami, których reputacja jest coraz gorsza. Na szczęście. Jeszcze tylko wzrost świadomości i będzie lepiej.

Oto lista nieproszonych gości:

SLS – Sodium Lauryl Sulfate – drażniący i agresywny detergent na początku składu zaraz po wodzie. To oznacza, że jest go najwięcej. Jego moce to wywoływanie uczuleń i podrażnień wszelakiego rodzaju. Ponadto idealnie wysusza powodując świąd, rumień a nawet AZS czyli atopowe zapalenie skóry. Ale to nie wszystko. Dodajmy jeszcze powstawanie łupieżu i wypadanie włosów. Zestaw idealny.

SLES – Sodium Laureth Sulfate – braciszek nieco łagodniejszy, ale nie dajmy się zwieść. Nie dajmy. Tak poważnie to nie jest żadną alternatywą dla SLS. Do widzenia Panu.

SLS i SLES często są zanieczyszczone rakotwórczymi dioksynami (ulubiona trucizna ukraińskich władz).

Propylene glycol – wspominany już przy farbach do włosów. Jego największym osiągnięciem jest wzmaganie przenikania toksycznych substancji przez skórę wgłąb organizmu. Taki odźwierny.

DEA, MEA, TEA – trzy siostry jak z Szekspirka. Dietanoloamina, Monoetanoloamina i Trietanoloamina. Mają za zadanie wytworzyć pianę, bo się tak ludziom ubzdurało, że jak z piany afro się nie da zrobić, to znaczy, że szampon nie myje. Stąd obecność tych trzech paskud co wywołują alergie, mają działanie toksyczne i potencjalnie rakotwórcze.

PEG i PPG – Glikol Polietylenowy i Polipropylenowy. Są to sybstancje myjące o działaniu rakotwórczym i uszkadzającym strukturę genetyczną komórek. Nic dodać, nic ująć.

Ammonium Chloride – stosowany przy produkcji baterii. Powoduje łupież i alergie.

Sodium Chloride – czyli sól. Dodawana w dużych ilościach jako zagęszczacz. A wiadomo. Sól w nadmiarze szkodzi.

Parabeny – np. metylparaben, propylparaben. Mówią ludzie, że to najlepiej sprawdzone konserwanty. Owszem, ale dzięki temu wiemy, że są drażniące, estrogenne i silnie alergizujące. Ale ponieważ są najtańsze, stosuje się je powszechnie.

Zapachy syntetyczne – w składzie znajdziecie Parfum. Co się za tym kryje? Do 4000 związków chemicznych, które drażnią układ oddechowy i skórę. A stąd niedaleko do alergii skórnych, oddechowych i astmy.

Silikony – niby nieszkodliwe, ale zupełnie bezsensowne. Powlekają włosy warstwą, która początkowo daje efekt blasku. Kumulacja warstw powoduje, że włosy stają się suche i sianowate. Złudny blask zamienia się w mat. Zmieniamy szampon i odżywkę (jeszcze więcej silikonów) i po chwilowym polepszeniu, mamy to samo. Wiele silikonów nie rozpuszcza się w wodzie. Nawarstwione nie tylko odbierają włosom urodę, ale i niszczą je nie przepuszczając substancji nawilżających i odżywczych.

Rozpuszczalne w wodzie
-dimethicone copolyol
-lauryl methicone copolyol
-hydrolyzed wheat protein hydroxypropyl polysiloxane
-kazdy silikon z PEG na poczatku
Nierozpuszczalne w wodzie, łatwo usuwane za pomocą łagodnych szamponów (np. na bazie coco betaine)
– amodimethicone
-beheonoxy dimethicone
-phenyl trimethicone
Nierozpuszczalne w wodzie, ciężko usuwane przez łagodne szampony (trzeba szampon zostawic na pare minut)
Wymagajęce sulfates do usunięcia – lepiej sie od nich trzymać z daleka
– trimethylsiloxysilicates.,t731.html

Czas na wieści pozytywne. Rynek kosmetyków naturalnych nie zawodzi.

Po pierwsze najłatwiej dostępne szampony Rossmanowej Alterry. Wypróbowałam szampon z kofeiną i biotyną do włosów wypadających. Zasadniczo przestawienie się na naturalne szampony po jakimś czasie zauważalnie zmniejsza ilość wypadających włosów. Ten szampon natomiast dodaje jeszcze włosom życia i blasku.


Spróbowałam też szamponu nabłyszczającego i dodającego objętości. Ogólnie szampony te są do siebie dosyć podobne, ale wszystkie mają wielkiego plusa. Kosztują do 10 zł, mają dobre składy, myją i odświeżają, dodają zdrowego blasku, nie plączą włosów specjalnie (na takie problemy są odżywki i delikatne mycie, a nie kołtunienie). Pienią się delikatnie, nie ma mowy o betonowej pianie. Jednym słowem dobre, delikatne szampony o nienatrętnym, aczkolwiek bardzo charakterystycznym dla kosmetyków naturalnych zapachu. Kwestia przyzwyczajenia.

Image       Image

Aktualnie używam szamponu Sante z serii familijnej. Jest to szampon nadający blask, zawierający olejek z pomarańczy, ekstrakt z kokosa i sok aloesowy. Bardzo dobrze myje, a włosy po nim nie tylko błyszczą, ale są cudownie miękkie i delikatne. Do tego butla 500 ml kosztuje ciut ponad 30 zł.


Kosmetykami, które też bardzo przypadły mi do gustu są szampony Neobio w nowej wersji o bardzo przystępnych cenach. W ofercie są trzy opcje: dodająca blasku, dodająca objętości i odżywcza. Miałam przyjemność myć włosy dwoma pierwszymi wariantami. Szampony podobne są do tych z Alterry. Jakoś bardziej przypadł mi do gustu ten na objętość z kofeiną i brzozą. Włosy po szamponie nadającym blasku nie różniły się w stosunku do kofeinowego jeśli chodzi o połysk, ale były jednak bardziej oklapnięte i mniej puszyste. Dlatego, jeśli wrócę do Neobio, to do kofeiny. Cena za 250 ml to 14 zł.


Absolutnymi przebojami jeśli chodzi o szampony,  a także odżywki są preparaty Eubiona. Póki co skorzystałam ze sporej już ilości próbek i na pewno następny będzie kosmetyk od nich. Do wyboru są wersje do włosów suchych, tłustych, cienkich, farbowanych i wrażliwych. 500 ml kosztuje ok. 44 zł, czyli wciąż tyle, co szampony drogeryjne.

Co takiego mają w sobie szampony Eubiony? Włosy są po nich obłędnie miękkie, puszyste i doskonale zadbane. Nie ma mowy o podrażnieniu czy swędzeniu skóry głowy. Do tego lustrzany blask i lekkość. W połączeniu z odżywką tej firmy mamy zestaw idealny.

Image       Image

Prawda jest taka, że szampony naturalne może nie powalają z nóg zapachami i kremowymi konsystencjami (chociaż takie też istnieją), ale serio warto się na nie przerzucić dla własnego zdrowia oraz tego niesamowitego naturalnego blasku i cudownej miękkości. Ponadto, przynajmniej jeśli chodzi o wersje wypróbowane przeze mnie, nie dochodzi do obciążenia włosów. Wersji odżywczych nie próbowałam. Co więcej przetłuszczanie nie doskwiera już tak bardzo. Włosy utrzymują świeżość.

Wszystkie kosmetyki kupuję w sklepie, gdzie oferta największa, obsługa super i ceny milutkie.

Życzę więc miłego mycia!


Woda – niebieskie złoto


“Woda z kranu czy z butelki?”

Taki dylemat ma wciąż wielu Polaków i ludzi na świecie. Odpowiedź powinna być oczywista. Woda z kranu i woda z butelki to w przeważającej liczbie przypadków dokładnie to samo.

Mit o szkodliwości kranówki pochodzi z zamierzchłych czasów. Jest niczym miejska legenda. Dlatego teraz kilka powodów, dla których picie wody butelkowanej nie jest dobrym pomysłem.

Po pierwsze koszt. Litr wody z kranu to ok. 0.4 grosza. W butelce cena skacze do ok. 2 zł. W Stanach Zjednoczonych woda butelkowana jest droższa od benzyny!

Po drugie wartość zdrowotna. Z ponad 200 marek wód dostępnych w Polsce tylko ok. 30 ma cechy wody mineralnej (czyli naturalnej wody leczniczej zawierającej co najmniej 1000 mg/dm³ rozpuszczonych składników stałych w postaci jonów). Jednak większość konsumentów nie czyta etykiet, a najpopularniejsze marki (Żywiec, Kropla Beskidu) to wody źródlane czyli po prostu czyste, ale nie mające zbyt wiele minerałów i w sumie są tym samym czym jest kranówka. 22% wody butelkowanej na świecie jest zanieczyszczone na poziomie nie akceptowalnym przez żadne normy. Dotyczy to przede wszystkim USA, największego rynku wody butelkowanej i wielu innych krajów. Polskie normy są bardziej wyśrubowane. Co nie zmienia faktu, że przepłacanie za wodę jest absurdalne. Ponadto chemikalia zawarte w butelkach PET lubią przenikać do wody. Nie jest to jeszcze dokładnie zbadane, ale po co ryzykować?

Po trzecie śmieci. Wodę z kranu można nalać do specjalnej butelki wielorazowej. Oczywiście taką butelką może być też butelka po napoju (chociaż bezpieczeństwo samego plastiku jest często kwestionowane). Typowe jednak jest wyrzucanie butelek do śmieci (często wcale nie do pojemników do zbiórki selektywnej). Ich ilości są ogromne. I nie wszystkie trafiają do recyklingu czy na wysypisko. Tylko 1 na 5 butelek poddawana jest recyklingowi! Plastikowe opakowania to dziś śmieciowe wyspy na oceanach, tropikalne plaże upstrzone kolorowymi zakrętkami i zwierzęta martwe po spożyciu odpadków.


Po czwarte korporacje. Kupując wodę w butelce najczęściej karmimy takie firmy jak Coca-Cola, Nestle, czy Pepsico. W butelkach z ich etykietami znajduje się woda z tego samego źródła co woda w kranie. Gdy wchodzimy do małego sklepiku, w lodówce w upalny dzień jest tylko Kropla Beskidu. Klient nie ma wyboru, jeśli marzą mu się zimne bąbelki. Korporacje próbują odebrać ludziom na całym świecie dostęp do tego, co jest niezbędne do życia. Woda to “niebieskie złoto” naszych czasów. Wojna o wodę to już nie odległy mit rodem z filmu “Tank Girl”. Polecam film “Bottled Life” o tym jak Nestle ze zwykłej wody zrobiła multimilardowy biznes.

Woda z wodociągów w Polsce spełnia rygorystyczne wymagania jakościowe. W wielu miejscach nie jest już chlorowana, ale ozonowana, co wpływa na jej lepszy smak. Od wielu lat nie wykrywa się w wodzie kranowej bakterii chorobotwórczych. Tym na co zmodernizowane systemy wodociągów nie mają wpływu jest stan rur w naszych domach. Sprawdzane są regularnie instalacje elektryczne czy gazowe oraz kominy, ale o instalacji wodnej wciąż się nie pamięta. Dlatego jeśli wasza woda jest żółta, ma dziwny smak i zapach, jest to wina ostatniego ogniwa. Jeśli macie obawy można zawsze zastosować filtr, który nie pomoże ale i nie zaszkodzi (więcej info w faktach i mitach, nieco niżej).

Do picia wody z kranu zachęcają politycy. W Poznaniu wiceprezydent serwuje kranówkę, tak jak i oficjele w Singapurze na światowych obradach. Sama piłam singapurską kranówkę i od dawna pijam szczecińską. I żyję. Gdańsk reklamuje (do czego to doszło!) kranówę takim ładnym zdjęciem:


W wielu europejskich restauracjach “tap water” jest za darmo i bez ograniczeń. My wciąż za wodę w restauracji płacimy jak za zboże.

Polecam też facebookową akcję społeczną “Piję wodę z kranu”:

Woda zdatna do spożycia, to woda badana wielokrotnie, szczegółowo i przez wyspecjalizowane jednostki. Taką instytucją w Szczecinie jest Laboratorium Centralne Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Szczecinie, w Poznaniu Aquanet – Laboratorium Sp z o.o., w Warszawie Zakład Laboratoriów Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie S.A. itp. Są to certyfikowane zakłady wykorzystujące najwyższe technologie. Bezpieczeństwo jest zapewnione w stu procentach.

Fakty i mity o wodzie z kranu (


(kliknij obrazek, aby powiększyć)

Jako ciekawostka dodam, że na ujęciach stan wody bada także małż, który zamyka swoje wnętrze, gdy woda ma nieodpowiedni skład chemiczny. Metodę tę wykorzystuje poznański Aquanet.,42

Na deser, dla znających angielski, cała prawda o wodzie:

Mam nadzieję, że daliście się przekonać. Że oszczędzoną kasę przeznaczycie na jakiś lepszy cel np. zdrową żywność, nieszkodliwe detergenty albo koncert na świeżym powietrzu.


P.S. Serdeczne podziękowania dla Marzeny za pomoc przy tworzeniu posta!